dowód poszlakowy

poszlaka

ang. circumstantial evidence

Dowód oparty na poszlakach, tj. faktach ubocznych, z których w drodze rozumowania wnioskuje się o fakcie głównym.

— Dowód poszlakowy nabiera znaczenia zwłaszcza w modelu swobodnej oceny dowodów; w teorii legalnej poszlaki miały ściśle wyznaczoną, ograniczoną moc.

Źródło: KPK z 1928 r.; KPK z 1969 r.

Pojęcia nadrzędne

Kolekcja: postępowanie dowodowe