dowód z oględzin

oględziny

ang. evidence from judicial inspection

Augenschein (niemiecki)

Środek dowodowy polegający na bezpośrednim zmysłowym zapoznaniu się sądu z osobą, rzeczą lub miejscem.

Źródło: austr. ZPO 1895, StPO 1873; niem. ZPO 1877; KPC z 1930 r.; KPK z 1928 r.; KPC z 1964 r.; KPK z 1969 r.

Pojęcia nadrzędne

Kolekcja: postępowanie dowodowe