dyspozycyjność

zasada rozporządzalności · dyspozytywność

ang. principle of party disposition

Reguła, wedle której strony rozporządzają przedmiotem procesu i jego biegiem (wszczęcie, zakres, cofnięcie, ugoda); właściwa procesowi cywilnemu.

— Dispositionsmaxime proc. cywilnego (austr. ZPO 1895; niem. ZPO 1877); w proc. cywilnym II RP i PRL ograniczona względami interesu publicznego i prawdy materialnej.

Źródło: austr. ZPO z 1.08.1895; niem. ZPO z 30.01.1877; KPC — rozp. Prezydenta RP z 29.11.1930; KPC z 17.11.1964

Pojęcia nadrzędne

zasady postępowania sądowego

Pojęcia powiązane

kontradyktoryjność
oficjalność
zasada skargowości

Kolekcja: zasady postępowania

Otwórz w eksploratorze grafowym →