← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

hipoteka przymusowa

hipoteka przymusowa zabezpieczająca · sądowa hipoteka przymusowa · przymusowe obciążenie hipoteczne

ang. compulsory (judicial) mortgage

Zwangshypothek (niemiecki)

Sposób zabezpieczenia roszczeń pieniężnych polegający na obciążeniu nieruchomości dłużnika hipoteką wpisaną do księgi wieczystej (gruntowej) na podstawie orzeczenia sądu, bez zgody właściciela. Zabezpiecza oznaczoną wierzytelność, dając wierzycielowi prawo pierwszeństwa zaspokojenia z nieruchomości oraz skuteczność wobec późniejszych nabywców. Powstaje z chwilą wpisu dokonanego na podstawie tytułu uprawniającego do zabezpieczenia.

— Hipotekę przymusową (Zwangshypothek, Sicherungshypothek) jako sposób zabezpieczenia i egzekucji znały: niem. procedura cywilna z 1877 r. (ZPO § 867 w związku z §§ 866–868) wraz z przepisami o księgach gruntowych (Grundbuchordnung); austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r. (zwangsweise Pfandrechtsbegründung); ros. ustawa postępowania cywilnego z 1864 r. W prawie polskim — prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.) i KPC z 1964 r. wraz z przepisami prawa hipotecznego/rzeczowego. Niem. Zwangshypothek.

Źródło: niem. procedura cywilna z 1877 r. (ZPO § 867 w zw. z §§ 866–868) wraz z przepisami o księgach gruntowych (Grundbuchordnung); austr. ordynacja egzekucyjna z 1896 r.; ros. ustawa postępowania cywilnego z 1864 r.; prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803, cz. II KPC od 1933 r.); KPC z 1964 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Powiązania w innych słownikach

Otwórz w eksploratorze grafowym →