← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

interwenient główny

interwencja główna

ang. principal intervener

interventio principalis (łaciński)

Osoba trzecia, która rości sobie prawo do rzeczy lub prawa będącego przedmiotem toczącego się sporu i z tego tytułu wytacza odrębne powództwo przeciwko obu stronom tego sporu.

— Niem. Hauptintervention (§ 64 ZPO 1877).

Źródło: KPC z 29 XI 1930 r.; KPC z 17 XI 1964 r. (art. 75)

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: podmioty postępowania

Otwórz w eksploratorze grafowym →