Kodeks postępowania cywilnego z 1930 r.

KPC 1930 · KPC z 1930 r. · rozporządzenie Prezydenta RP - Kodeks postępowania cywilnego

Pierwsza polska unifikacyjna kodyfikacja procesu cywilnego, wydana rozporządzeniem Prezydenta RP z 29 XI 1930 r.; ujednoliciła postępowanie cywilne na obszarze całej II RP. Wzorowana w znacznej mierze na austriackiej ZPO Franza Kleina (ustność, bezpośredniość, koncentracja, kierownictwo sędziowskie); regulowała postępowanie rozpoznawcze - proces oraz środki zaskarżenia. Postępowanie egzekucyjne i zabezpieczające normowało odrębne Prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (rozp. z 27 X 1932 r., Dz.U. nr 93 poz. 803), które od 1933 r. włączono do tekstu jednolitego KPC jako część drugą.

— System/okres (metadana): II RP, postępowanie cywilne, od 1.01.1933 r.; zastąpiony przez KPC 1964. Egzekucję i zabezpieczenie regulowało osobne rozp. z 27 X 1932 r. (Dz.U. nr 93 poz. 803), od 1933 r. ujęte w tekście jednolitym KPC jako część II.

Źródło: Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 listopada 1930 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. 1930 nr 83 poz. 651; postępowanie rozpoznawcze); rozp. Prez. RP z 27 X 1932 r. - Prawo o sądowem postępowaniu egzekucyjnem (Dz.U. 1932 nr 93 poz. 803; egzekucja i zabezpieczenie); weszło w życie 1.01.1933

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane