← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L3

kurator spadku

kurator spadku nieobjętego · zarządca spadku nieobjętego

ang. curator of an estate

curator hereditatis (łaciński)

Osoba ustanowiona przez sąd do sprawowania zarządu spadkiem nieobjętym i do strzeżenia jego praw aż do objęcia spadku przez spadkobierców; w postępowaniu reprezentuje masę spadkową, m.in. będąc legitymowanym do udziału w sprawach dotyczących spadku w zastępstwie nieustalonych lub nieobecnych spadkobierców.

— Funkcja na styku prawa spadkowego i procesu; ustanawiana w postępowaniu nieprocesowym (niespornym) dla spadku nieobjętego. Niem. Nachlasspfleger (instytucja pokrewna). System i zakres zależne od porządku prawnego danego okresu: w II RP — utrzymane prawo dzielnicowe; po unifikacji — Kodeks postępowania niespornego z 18 VII 1945 r. oraz dekret z 8 XI 1946 r. o postępowaniu spadkowem, następnie KPC 1964.

Źródło: W II RP utrzymane prawo dzielnicowe; Kodeks postępowania niespornego z 18 VII 1945 r.; dekret z 8 XI 1946 r. o postępowaniu spadkowem; KPC z 17 XI 1964 r. (zabezpieczenie spadku i zarząd spadku nieobjętego).

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: podmioty postępowania

Powiązania w innych słownikach

Otwórz w eksploratorze grafowym →