← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L4

postępowanie nakazowe (karne)

tryb nakazowy (karny) · postępowanie mandatowo-nakazowe

ang. criminal order proceedings

Strafbefehlsverfahren (niemiecki)

Tryb szczególny, w którym sąd skazuje oskarżonego za drobne przestępstwo bez przeprowadzenia rozprawy, na podstawie akt, wydając nakaz karny; nakaz traci moc w razie wniesienia przez oskarżonego sprzeciwu, po czym sprawa podlega rozpoznaniu na rozprawie.

— System: postępowanie karne. Niem. StPO 1877 - Strafbefehlsverfahren; austr. StPO 1873. II RP: tryb wynikał z art. 31 przepisów wprowadzających KPK (Dz.U. 1928 nr 33 poz. 314), nie z samego KPK 1928. W PRL pierwotny KPK 1969 trybu nakazowego nie zawierał; wprowadziła go dopiero nowela z 17 VI 1988 r. (art. 454a-454i KPK 1969). Orzeczeniem charakterystycznym jest nakaz karny.

Źródło: Austr. StPO z 1873; niem. StPO z 1877; przepisy wprowadzające KPK - Dz.U. 1928 nr 33 poz. 314, art. 31; ustawa z 17 VI 1988 (Dz.U. 1988 nr 20 poz. 135), art. 454a-454i KPK z 19 IV 1969

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie karne

Otwórz w eksploratorze grafowym →