postępowanie o przysposobienie

sprawy o przysposobienie · postępowanie adopcyjne · sprawy o usynowienie

ang. adoption proceedings

Adoptionsverfahren (niemiecki)

Tryb nieprocesowy, w którym sąd orzeka o powstaniu stosunku przysposobienia (adopcji) między przysposabiającym a przysposabianym. Sąd bada przesłanki przysposobienia, w tym dobro małoletniego oraz wymagane zgody (przysposabiającego, dziecka, jego rodziców lub przedstawiciela ustawowego), i konstytutywnym orzeczeniem ustanawia więź rodzicielską. Postępowanie wszczyna wniosek przysposabiającego.

— W systemach zaborczych przysposobienie następowało częściowo w formie umowy zatwierdzanej przez sąd (austr. ABGB i ustawa o postępowaniu niespornym z 1854 r.; niem. BGB w związku z FGG 1898). W II RP brak było jednolitej regulacji — obowiązywało właściwe prawo dzielnicowe i akty szczególne, gdyż KPC z 1930 r. nie zawierał części o postępowaniu niespornym. Unifikacja powojenna: kodeks postępowania niespornego z 1945 r. (KPN), a w PRL przysposobienie stało się instytucją w pełni sądową — KPC z 1964 r. (ks. II) wraz z kodeksem rodzinnym i opiekuńczym. Niem. Adoptionsverfahren.

Źródło: austr. ustawa o postępowaniu niespornym z 1854 r.; niem. ustawa o postępowaniu niespornym z 1898 r. (FGG); prawo dzielnicowe i akty szczególne (II RP); KPN z 1945 r.; KPC z 1964 r. (ks. II)

Pojęcia nadrzędne

postępowanie nieprocesowe

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie cywilne

Otwórz w eksploratorze grafowym →