właściwość miejscowa

kompetencja miejscowa · właściwość terytorialna

ang. territorial jurisdiction

örtliche Zuständigkeit (niemiecki)

Właściwość wskazująca, który z sądów równorzędnych co do rodzaju rozpoznaje sprawę ze względu na obszar jego działania — według siedziby lub miejsca zamieszkania pozwanego, miejsca położenia rzeczy albo miejsca popełnienia czynu.

— Niem. örtliche Zuständigkeit. Łac. zasady: actor sequitur forum rei (właściwość ogólna), forum rei sitae (sprawy o nieruchomość). ZPO 1877/1895; KPC 1930/1964; StPO; KPK 1928/1969.

Źródło: ZPO 1877; ZPO 1895; KPC 1930; KPC 1964; KPK 1928; KPK 1969.

Pojęcia nadrzędne

właściwość sądu

Pojęcia powiązane

właściwość ogólna
właściwość przemienna
właściwość rzeczowa
właściwość wyłączna

Kolekcja: czynności procesowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →