← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L3

wyrok zaoczny

zaoczne rozstrzygnięcie sprawy

ang. default judgment

Versäumnisurteil (niemiecki)

Wyrok wydany w procesie cywilnym wobec pozwanego, który mimo prawidłowego wezwania nie stawił się na rozprawę lub nie wziął w niej udziału, oparty na twierdzeniach strony obecnej i materiale sprawy.

— Instytucja procesu cywilnego. W II RP (KPC 1930) i PRL (KPC 1964) wyrok zaoczny zapadał przeciw nieobecnemu pozwanemu i podlegał sprzeciwowi; w systemach zaborczych odpowiednikiem był wyrok w postępowaniu kontumacyjnym (austr. ZPO 1895, niem. ZPO 1877). Orzekanie wobec nieobecnego oskarżonego w procesie karnym (Abwesenheitsverfahren) stanowi odrębną instytucję i nie jest objęte niniejszym hasłem.

Źródło: Rozp. Prez. RP z 29 XI 1930 - KPC; KPC z 17 XI 1964; niem. ZPO z 1877; austr. ZPO z 1895

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: orzeczenia

Otwórz w eksploratorze grafowym →