zarzut rzeczy osądzonej

zarzut res iudicata · ekscepcja rzeczy osądzonej

ang. objection of res judicata

exceptio rei iudicatae (łaciński)

Zarzut wskazujący, że sprawa o to samo roszczenie między tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona, co stanowi przeszkodę do ponownego jej rozpoznania.

— Procesowy wyraz powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) i zasady ne bis in idem. Zarzut peremptoryjny prowadzący do odrzucenia pozwu lub umorzenia postępowania. ZPO 1877/1895; KPC 1930/1964; KPK 1928/1969.

Źródło: ZPO 1877; ZPO 1895; KPC 1930; KPC 1964; KPK 1928; KPK 1969.

Pojęcia nadrzędne

zarzut procesowy

Pojęcia powiązane

powaga rzeczy osądzonej
powaga rzeczy osądzonej (res iudicata)
zarzut peremptoryjny (niweczący)

Kolekcja: czynności procesowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →