zasada kolegialności

kolegialność orzekania · orzekanie w składzie wieloosobowym · zasada składu kolegialnego

ang. principle of collegiate adjudication

Kollegialprinzip (niemiecki)

Zasada przewidująca rozpoznawanie i rozstrzyganie sprawy w składzie wieloosobowym, w drodze wspólnej narady i głosowania, przeciwstawiana orzekaniu jednoosobowemu. Służy zwiększeniu gwarancji prawidłowości i bezstronności orzeczenia przez konfrontację stanowisk członków składu oraz ograniczenie ryzyka błędu lub dowolności pojedynczego sędziego.

— Ujęcie uniwersalne (zasada ustrojowo-procesowa XIX–XX w.); zakres jej stosowania zależał od rodzaju sprawy, instancji i obowiązującej procedury – kolegialność dominowała w wyższych instancjach i sprawach poważniejszych, jednoosobowość w sprawach drobnych i niższych szczeblach. Niem. Kollegialprinzip. Po 1945 r. w PRL kolegialność łączono z udziałem ławników w pierwszej instancji. Konkretny system i okres podawane w hasłach szczegółowych.

Źródło: Ustawodawstwo ustrojowe państw zaborczych (m.in. niemiecka ustawa o ustroju sądownictwa z 1877 r.); prawo o ustroju sądów powszechnych z 6 II 1928 r.; KPK z 1928 r. i KPC z 1930 r. oraz odpowiedniki powojenne (KPK z 1969 r., KPC z 1964 r.).

Pojęcia nadrzędne

zasady postępowania sądowego

Pojęcia powiązane

skład orzekający

Kolekcja: zasady postępowania

Otwórz w eksploratorze grafowym →