← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L5favor testamenti et vera voluntas testatoris
ang. favor testamenti and the true will of the deceased
favor testamenti (łaciński)
— Zasada wspólna kodyfikacjom: w razie wątpliwości należy dążyć do utrzymania testamentu w mocy i ustalenia rzeczywistej woli spadkodawcy ponad dosłowne brzmienie. Korzenie rzymskie zachowane w doktrynie wszystkich systemów; jej przejawy można wyprowadzać m.in. z Digesta 28.4 (De his quae in testamento delentur, inducuntur vel inscribuntur), dotyczących skreśleń i zmian w teście testamentu — jako przykładu, nie zaś wyłącznego źródła zasady. KC 1964 art. 948 § 2 wyraża to wprost: jeżeli postanowienie testamentu może być tłumaczone rozmaicie, należy przyjąć tłumaczenie, które pozwala utrzymać postanowienie w mocy i nadać mu rozsądną treść.
Źródło: Digesta 28.4 (De his quae in testamento delentur, inducuntur vel inscribuntur) — jako przykład; Code Napoléon/Code civil 1804 obowiązujący obok KCKP; ABGB §§ 655-661; BGB §§ 2084-2087; KC 1964 art. 948
Kolekcja: prawo spadkowe
Odpowiedniki zewnętrzne: Q9258217