hipoteka zwykła w prawie pruskim

preußische gewöhnliche Hypothek · Verkehrshypothek

ang. ordinary mortgage in Prussian law

Hypothek (niemiecki)

Forma hipoteki ustanawianej w obrocie ziemią pod rządami BGB i wcześniejszych regulacji pruskich; jako hipoteka obrotowa (Verkehrshypothek) dopuszczała wystawienie listu hipotecznego i korzystała z ochrony dobrej wiary, co osłabiało jej akcesoryjność w obrocie.

— W tradycji pruskiej (Allgemeines Landrecht 1794, BGB §§ 1113-1183) Hypothek zwykła jako Verkehrshypothek (hipoteka obrotowa) — zwykła hipoteka obrotowa z możliwością wystawienia listu hipotecznego (Briefhypothek) i ochroną dobrej wiary nabywcy, co w obrocie osłabiało jej akcesoryjność wobec zabezpieczonej wierzytelności. Ścisłe (bezwzględne) związanie z wierzytelnością cechuje natomiast hipotekę zabezpieczającą (Sicherungshypothek, §§ 1184 i n. BGB). Cechą charakterystyczną Verkehrshypothek — wymóg oznaczenia wierzytelności (kwoty, podstawy) oraz zgodność z księgą wieczystą, łagodzona działaniem wiary publicznej księgi i listu hipotecznego. Po unifikacji 1946 r. i w KC 1964 — model przejęty jako podstawowa forma hipoteki polskiej.

Źródło: ALR 1794; BGB §§ 1113-1183; dekret 11 X 1946 r.

Pojęcia nadrzędne

typy hipoteki

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rzeczowe

Odpowiedniki zewnętrzne: Q184260

Otwórz w eksploratorze grafowym →