← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L6structura iuridica servitutis praedialis · rechtliche Konstruktion der Grunddienstbarkeit
ang. legal structure of praedial servitude
— Kategoria zbiorcza obejmująca elementy strukturalne instytucji służebności gruntowej, w odróżnieniu od konkretnych typów świadczeń. Klasyczna rzymska konstrukcja servitus (D. 8.1) — wymóg vicinitas (sąsiedztwa), perpetua causa (trwałej przyczyny), utilitas (użyteczności dla nieruchomości władnącej). Pandektystyka — Servitutsstruktur. KC art. 285 § 1 — treść; art. 245 § 2 — ustanowienie; art. 287-291 — wykonywanie i wygaśnięcie; art. 290-293 — zmiana i zniesienie. Klasyczne aspekty: treść, ustanowienie (umowa, zasiedzenie, orzeczenie sądu), wykonywanie (z uwzględnieniem gospodarczego celu), wygaśnięcie (non usus, konfuzja, zniesienie sądowe), koszty utrzymania urządzeń.
Źródło: Servitus, vicinitas, utilitas, perpetua causa (rzymskie — D. 8.1); KC art. 245 § 2, 285-293.
Kolekcja: prawo rzeczowe