konstrukcja zastawu

structura pignoris · Pfandrechtskonstruktion

ang. structure of pledge

Klasa kategorialna obejmująca elementy konstrukcyjne zastawu: przedmiot, wierzytelność zabezpieczoną, akcesoryjność, powstanie, przeniesienie, wygaśnięcie.

— Aspekty strukturalne instytucji zastawu w odróżnieniu od typologii i przedmiotów. Klasyczna rzymska konstrukcja: 1) akcesoryjność — pignus accessorium ad creditum (D. 20.1); 2) speciality — określoność rzeczy zastawionej; 3) wymóg posiadania (traditio rei) przy pignus, brak przy hypotheca. Pandektystyka — Pfandkonstruktion. KC art. 306 — pojęcie; art. 307 § 1 — przedmiotem zastawu może być rzecz ruchoma i prawo majątkowe zbywalne; art. 308 — zabezpieczona wierzytelność (istniejąca lub przyszła); art. 311 — zakaz pozostawienia rzeczy u zastawcy (wymóg traditio).

Źródło: Pignus accessorium ad creditum, traditio rei (rzymskie — D. 20.1); KC art. 306-311.

Pojęcia nadrzędne

zastaw

Pojęcia podrzędne

Kolekcja: prawo rzeczowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →