służebność komunikacyjna

servitutes itineris · Wegedienstbarkeiten · iter, actus, via

ang. servitude of way (communication)

Klasa służebności gruntowych zapewniających dostęp przez cudzy grunt: dla przechodu pieszego, przejazdu kołowego, dojścia do drogi publicznej oraz innych form komunikacji lądowej.

— Klasyczna podkategoria służebności gruntowych dotyczących prawa przejścia i przejazdu przez cudzą nieruchomość. Klasyczne rzymskie servitutes itineris: iter (prawo przejścia pieszego), actus (prawo przepędzania bydła i przejazdu wozami pojedynczymi), via (prawo przejazdu wozami z ładunkiem) — D. 8.3.7. Klasyczna paremia: maius continet in se minus — większe zawiera mniejsze (via obejmuje actus i iter). Klasyczna rzymska minimalna szerokość: iter — 1 stopa, actus — 4 stopy, via — 8 stóp na prostej, 16 na zakrętach (XII tablic). KC art. 145 — droga konieczna jako szczególna odmiana ustanawiana przez sąd przy braku dostępu do drogi publicznej.

Źródło: Servitutes itineris — iter, actus, via (rzymskie — D. 8.3.7); KC art. 145, 285-295.

Pojęcia nadrzędne

służebność gruntowa

Pojęcia podrzędne

Kolekcja: prawo rzeczowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →