← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L6incapacitatio partialis · Teilentmündigung · beschränkte Geschäftsunfähigkeit
ang. partial incapacitation
beschränkte Entmündigung / interdiction partielle (niemiecki; francuski)
— Klasyczne interdiction partielle / beschränkte Entmündigung. Pierwotnie pomyślane jako instytucja łagodniejsza niż ubezwłasnowolnienie całkowite — pozbawia tylko częściowo zdolności. ABGB do 1916 r. — beschränkte Entmündigung, zwłaszcza dla rozrzutników (Verschwender) — interdiction des prodigues (Code civil art. 513). KC 1964 art. 16 + KPC art. 545 — orzekane wobec osoby pełnoletniej z powodu choroby psychicznej, niedorozwoju lub innych zaburzeń, gdy stan tej osoby nie uzasadnia ubezwłasnowolnienia całkowitego, lecz potrzebna jest pomoc w prowadzeniu jej spraw; skutek: ograniczona zdolność do czynności prawnych, ustanowienie kuratora.
Źródło: Code civil art. 513; ABGB §§ 273-280 a.F.; KC 1964 art. 16; KPC art. 545
Kolekcja: prawo osobowe