umowy przewozu i spedycji

Zespół kontraktów transportowych. Przewóz obejmuje bezpieczeństwo ładunku/pasażerów, list przewozowy i odpowiedzialność za utratę/uszkodzenie/opóźnienie. Spedycja polega na organizacji przewozu (dobór przewoźników, dokumenty) i wiąże się z odpowiedzialnością za staranny wybór.

— Umowy transportowe — przewóz osób i rzeczy oraz organizacja przewozu (spedycja). Pierwowzór rzymski to locatio-conductio operis (wynajem dzieła) — jedna ze szczególnych postaci klasycznej locatio-conductio, gdzie wykonawca zobowiązuje się do osiągnięcia rezultatu (dostarczenia ładunku, dowiezienia osoby), nie tylko do staranności. Code Napoléon art. 1782-1786 — voiturier (przewoźnik) jako szczególna postać locatio operis. ABGB §§ 1153-1163 (Verfrachtungsvertrag) plus Frachtgesetz 1975 r. BGB nie reguluje przewozu w samym kodeksie — pozostawia w HGB §§ 407-475h (Frachtgeschäft) i przepisach szczególnych. KH 1934 art. 599-612 — spedycja, art. 613-629 — przewóz. KC 1964 art. 774-793 — umowa przewozu (z podziałem na przewóz osób art. 776-778 i przewóz rzeczy art. 779-793), art. 794-804 — umowa spedycji. Polskie prawo szczególne: ustawa Prawo przewozowe z 1984 r. (kompleksowa regulacja przewozu kolejowego, drogowego, lotniczego krajowego). Konwencje międzynarodowe transponowane do polskiego porządku: CMR 1956 r. (przewóz drogowy międzynarodowy), CIM/CIV 1980 r. w ramach COTIF (przewóz kolejowy międzynarodowy), konwencja warszawska 1929 r. (przewóz lotniczy), reguły haskie/visby/hamburskie (przewóz morski). Spedycja jako odrębna umowa konsensualna — spedytor organizuje przewóz na rachunek dającego zlecenie spedycyjne, sam nie wykonuje przewozu (rozróżnienie spedytor vs przewoźnik kluczowe dogmatycznie).

Źródło: Code civil art. 1782-1786; ABGB §§ 1153-1163; HGB §§ 407-475h; KH 1934 art. 599-629; KC 1964 art. 774-793, 794-804; PrPrzew 1984 r.; CMR 1956, COTIF 1980, konwencja warszawska 1929

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane