← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L4

umowy używania rzeczy

contractus usus rerum · Gebrauchsüberlassungsverträge

ang. contracts for the use of things

Kontrakty dające posiadanie zależne i władztwo faktyczne nad cudzą rzeczą bez przeniesienia własności. Równoważą interes właściciela i użytkownika poprzez czynsz/bezpłatność, obowiązki utrzymania, odpowiedzialność za wady i zasady wypowiedzenia. Obejmują najem, dzierżawę, użyczenie i leasing.

— Kategoria umów oddających rzecz do używania bez przeniesienia własności — przeciwstawienie umów przenoszących własność (sprzedaż, zamiana, darowizna). Klasyczna locatio-conductio rei prawa rzymskiego. Code Napoléon art. 1708-1763 — louage de choses (najem) i prêt à usage (art. 1875-1891 — użyczenie). ABGB §§ 1090-1121 — Bestandvertrag (Miete jako najem rzeczy ruchomych, Pacht jako dzierżawa nieruchomości i przedsiębiorstw), §§ 971-982 — Leihe (użyczenie). BGB §§ 535-580a Mietvertrag, §§ 581-597 Pachtvertrag, §§ 598-606 Leihe; leasing nieuregulowany kodeksowo, ukształtowany orzecznictwem BGH. KZ 1933 art. 370-390 (najem), art. 391-405 (dzierżawa), art. 406-414 (użyczenie). KC 1964 art. 659-692 (najem ze szczegółową regulacją najmu lokali w art. 680-692), art. 693-709 (dzierżawa), art. 710-719 (użyczenie). Rozróżnienie kluczowe: najem przekazuje używanie, dzierżawa również pobieranie pożytków, użyczenie jest nieodpłatne, leasing łączy używanie z opcją nabycia własności po zakończeniu okresu.

Źródło: Code Napoléon art. 1708-1763, 1875-1891; ABGB §§ 1090-1121, 971-982; BGB §§ 535-580a, 581-597, 598-606; KZ 1933 art. 370-414; KC 1964 art. 659-719

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań

Otwórz w eksploratorze grafowym →