użytkowanie na prawach

usufructus iurium · Rechtsnießbrauch

ang. usufruct of rights

usufructus iuris (usufructus nominis dla wierzytelności) / Nießbrauch an Rechten (łaciński; niemiecki)

Postać użytkowania, której przedmiotem jest zbywalne prawo majątkowe (np. wierzytelność, prawa udziałowe); uprawnia do pobierania pożytków z prawa.

— Rozszerzenie użytkowania na prawa majątkowe — rzymski usufructus iuris (dla wierzytelności także usufructus nominis). Code civil — usufruit des créances et rentes. ABGB §§ 509-520 — ogólne przepisy o Fruchtnießung, stosowane do użytkowania praw stosownie do charakteru danego prawa. BGB §§ 1068-1084 — Nießbrauch an Rechten z bogatą regulacją (na wierzytelnościach, akcjach, prawach autorskich). KC 1964 art. 265 — użytkowanie wierzytelności, papierów wartościowych i innych praw zbywalnych.

Źródło: Code Napoléon/Code civil 1804 (obok KCKP); ABGB §§ 509-520; BGB §§ 1068-1084; KC 1964 art. 265

Pojęcia nadrzędne

przedmiot użytkowania

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rzeczowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →