Pierwotna forma kary pozbawienia wolności, do której istoty należała praca osadzonych, jako środek oddziaływania poprawczego. Początkowo przeznaczona dla zdolnych do pracy żebraków, włóczęgów, prostytutek i bezdomnych dzieci. Z czasem stała się rodzajem kary dla przestępców, przede wszystkim młodych, skazanych za drobne przestępstwa i kobiet (W. Świda, Prawo karne. Część ogólna. Wrocław 1975, s. 285