← Ustrój organów ochrony prawnej XX wieku

L2

unifikacja prawa

ang. unification of law

Proces ujednolicania ustawodawstwa po 1918 r. na ziemiach polskich, podzielonych dotąd między cztery porządki prawne — rosyjski, austriacki, niemiecki i napoleoński. Realizowana przez Komisję Kodyfikacyjną (1919–1939) najpierw w prawie procesowym i handlowym; w prawie cywilnym dokończona dekretami 1945–1946 i kodeksami z 1964 r.

Źródło: rozporządzenie Prezydenta RP z 6 II 1928 r. — Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. nr 12 poz. 93) — unifikacja sądownictwa; rozporządzenie Prezydenta RP z 11 VII 1932 r. — Kodeks karny (Dz.U. nr 60 poz. 571); rozporządzenie Prezydenta RP z 27 XI 1932 r. — Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. nr 112 poz. 934); rozporządzenie Prezydenta RP z 19 III 1928 r. — Kodeks postępowania karnego (Dz.U. nr 33 poz. 313); pojęcie historyczne II RP

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: akty normatywne, orzecznictwo i postępowanie

Otwórz w eksploratorze grafowym →