← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L3

ławnik

sędzia niezawodowy · ławnik ludowy · sędzia społeczny

ang. lay judge

Schöffe (niemiecki)

Sędzia niezawodowy orzekający w składzie ławniczym łącznie z sędzią zawodowym, rozstrzygający wspólnie z nim zarówno o winie, jak i o karze lub o całości sprawy. W odróżnieniu od przysięgłego nie tworzył odrębnego kolegium i co do zasady miał równe prawa z sędzią zawodowym przy naradzie i głosowaniu.

— Instytucja sądu ławniczego znana w państwach zaborczych (niem. Schöffe w Schöffengericht) i w II RP; szczególnie rozbudowana w sądownictwie PRL, gdzie ławnicy ludowi orzekali w pierwszej instancji z mocy zasady udziału czynnika społecznego. System i okres zależne od ustawodawstwa ustrojowego danego czasu.

Źródło: Prawo o ustroju sądów powszechnych z 6 II 1928 r.; ustawodawstwo PRL o ustroju sądów i o ławnikach ludowych (m.in. ustawa Prawo o ustroju sądów powszechnych z 1985 r. i akty wcześniejsze).

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: podmioty postępowania

Powiązania w innych słownikach

Otwórz w eksploratorze grafowym →