← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L3

notoryjność

fakty notoryjne

ang. notoriety (judicially noticed facts)

notoria non egent probatione (łaciński)

Właściwość faktów powszechnie znanych lub znanych sądowi z urzędu, które nie wymagają dowodu.

— Zwolnienie od dowodu faktów notoryjnych występuje w kodyfikacjach cywilnych i karnych niezależnie od okresu (austr. ZPO 1895; KPC 1930; KPC 1964).

Źródło: austr. ZPO 1895; KPC z 1930 r.; KPC z 1964 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie dowodowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →