Złagodzona forma wykazania faktu, niedająca pewności, lecz uzasadniająca przekonanie o jego prawdopodobieństwie, dopuszczalna tam, gdzie ustawa nie wymaga pełnego dowodu.
— Uprawdopodobnienie wystarcza zwłaszcza w kwestiach wpadkowych i w postępowaniu zabezpieczającym, gdzie nie jest wymagany pełny dowód.
Źródło: austr. ZPO 1895; KPC z 1930 r.; KPC z 1964 r.