organ procesowy

organ prowadzący postępowanie · organ orzekający · organ wymiaru sprawiedliwości w sprawie

ang. procedural authority

Organ prowadzący postępowanie lub rozstrzygający sprawę, wyposażony we władcze uprawnienia procesowe wobec stron i uczestników. Pod-głowa grupuje funkcjonalnie role decyzyjne i kierownicze w postępowaniu, ujmując zarówno organy jednoosobowe (np. sędzia śledczy, sędzia-komisarz), jak i ciała kolegialne orzekające.

— Ujęcie funkcjonalne (organ procesowy XIX–XX w.), niezależne od ustroju sądownictwa danego okresu. W procedurach zaborczych i w II RP funkcje te pełniły sądy powszechne i sądy szczególne oraz organy postępowania przygotowawczego (m.in. sędzia śledczy, prokurator); po 1945 r. struktura organów uległa przebudowie. System i okres podawane w hasłach szczegółowych — bez tworzenia odrębnych gałęzi zaborowych.

Źródło: Procedury państw zaborczych (austriacka, niemiecka i rosyjska procedura karna oraz cywilna XIX w.); prawo o ustroju sądów powszechnych z 6 II 1928 r.; KPK z 1928 r. i KPC z 1930 r. oraz ich powojenne odpowiedniki (KPK z 1969 r., KPC z 1964 r.).

Pojęcia nadrzędne

podmioty i uczestnicy postępowania

Pojęcia podrzędne

Kolekcja: podmioty postępowania

Otwórz w eksploratorze grafowym →