← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L3

sędzia śledczy

sędzia prowadzący śledztwo · sędzia dochodzeniowy

ang. investigating judge

Untersuchungsrichter (niemiecki)

Sędzia powołany do prowadzenia śledztwa, czyli sądowej formy postępowania przygotowawczego, obejmującej gromadzenie i zabezpieczanie dowodów, przesłuchania oraz stosowanie środków przymusu pod kontrolą sądu. Stanowił organ pośredni między oskarżycielem a sądem orzekającym; jego ustalenia tworzyły podstawę decyzji o wniesieniu oskarżenia. Kluczowa postać procesu karnego XIX w., oparta na modelu śledztwa sądowego.

— Instytucja typowa dla XIX-wiecznego procesu mieszanego: fr. juge d'instruction, austr. i niem. Untersuchungsrichter, w zaborze rosyjskim sędzia śledczy (ustawa z 1864 r.). W II RP sędzia śledczy utrzymany na mocy KPK z 1928 r. i działał do 1949 r. (zniesiony ustawą z 27 IV 1949 r. (Dz.U. nr 32 poz. 238), wejście w życie 1 VII 1949 r.), kiedy śledztwo przejęły prokuratura i organy dochodzeniowe. System i okres zależne od procedury obowiązującej na danym obszarze.

Źródło: Austriacka procedura karna z 1873 r.; niemiecka procedura karna z 1877 r.; rosyjska ustawa postępowania karnego z 1864 r.; KPK z 1928 r. (utrzymanie sędziego śledczego, zniesionego ustawą z 27 IV 1949 r. (Dz.U. nr 32 poz. 238; wejście 1 VII 1949 r.)).

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: podmioty postępowania

Powiązania w innych słownikach

Otwórz w eksploratorze grafowym →