poręczenie organizacji społecznej · poręczenie zakładu pracy
ang. social surety
Nieizolacyjny środek zapobiegawczy polegający na przyjęciu przez zakład pracy, organizację społeczną lub zespół ludzi poręczenia, że oskarżony stawi się na wezwanie i nie będzie utrudniał postępowania; charakterystyczny dla modelu procesu PRL z udziałem czynnika społecznego.
— System: postępowanie karne. Środek typowy dla PRL: KPK 1969 (poręczenie społeczne lub osoby godnej zaufania), związany z funkcją wychowawczą procesu i udziałem organizacji społecznych. Brak odpowiednika w kodyfikacjach zaborczych.