← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L3

przyznanie (przyznanie faktów)

przyznanie faktów · oświadczenie o przyznaniu okoliczności · przyznanie twierdzeń strony przeciwnej

ang. admission of facts

confessio (łaciński)

Oświadczenie wiedzy strony (a w procesie karnym oskarżonego) o zgodności z prawdą faktów twierdzonych przez stronę przeciwną lub objętych zarzutem. W procesie cywilnym przyznanie faktu istotnego co do zasady zwalnia stronę przeciwną od jego udowodnienia i czyni go bezspornym; należy je odróżniać od uznania powództwa, które dotyczy żądania, a nie poszczególnych faktów.

— Przyznanie sądowe w procesie cywilnym (austr. ZPO 1895; niem. ZPO 1877; KPC 1930; KPC 1964) wywołuje skutek dowodowy i może uczynić fakt bezspornym, podlegając jednak ocenie sądu co do zgodności z prawdą. W procesie karnym przyznanie oskarżonego nie wiąże sądu i podlega swobodnej ocenie obok pozostałych dowodów — zgodnie z zasadą prawdy materialnej. Łac. confessio; niem. Geständnis.

Źródło: austr. ZPO 1895; niem. ZPO 1877; KPC z 1930 r.; KPC z 1964 r.; posiłkowo StPO 1877, KPK z 1928 r. i KPK z 1969 r. (przyznanie oskarżonego).

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie dowodowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →