← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L3

fakt bezsporny

okoliczność bezsporna · fakt niesporny · fakt niezaprzeczony

ang. uncontested fact

unstreitige Tatsache (niemiecki)

Fakt, który ze względu na zgodne twierdzenia stron, przyznanie albo brak zaprzeczenia nie jest między stronami sporny i z tej przyczyny — w procesie opartym na zasadzie prawdy formalnej — nie wymaga dowodu. Bezsporność dotyczy okoliczności faktycznych, a nie ich oceny prawnej.

— Konstrukcja właściwa zwłaszcza procesowi cywilnemu (austr. ZPO 1895; niem. ZPO 1877; KPC 1930; KPC 1964), w którym fakty przyznane lub niezaprzeczone sąd może uznać za bezsporne i przyjąć bez dowodu. W procesie karnym rządzonym zasadą prawdy materialnej brak sporu między stronami nie zwalnia sądu z obowiązku ustalenia faktów. Niem. unstreitige Tatsache.

Źródło: austr. ZPO 1895; niem. ZPO 1877; KPC z 1930 r.; KPC z 1964 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: postępowanie dowodowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →