zażalenie

skarga incydentalna

ang. interlocutory appeal (complaint)

Beschwerde (niemiecki)

Zwyczajny środek odwoławczy od postanowień sądu (oraz niektórych zarządzeń) rozstrzygających kwestie wpadkowe lub kończących postępowanie, rozpoznawany przez sąd wyższy; co do zasady dewolutywny, o ograniczonej suspensywności.

— Środek przeciw postanowieniom we wszystkich systemach okresu: niem. i austr. Beschwerde (ZPO/StPO), ros. czastnaja żałoba (Ustawy sądowe 1864); w prawie polskim zażalenie wg KPC 1930/1964 i KPK 1928/1969. Zakres zaskarżalnych postanowień określała każda kodyfikacja odrębnie.

Źródło: Ros. Ustawy sądowe z 1864; austr. ZPO z 1895; austr. StPO z 1873; niem. ZPO z 1877; niem. StPO z 1877; Rozp. Prez. RP z 29 XI 1930 - KPC; Rozp. Prez. RP z 19 III 1928 - KPK; KPC z 17 XI 1964; KPK z 19 IV 1969

Pojęcia nadrzędne

środek odwoławczy

Pojęcia powiązane

Kolekcja: środki zaskarżenia

Powiązania w innych słownikach

≈ zażalenie (ustrój)

Otwórz w eksploratorze grafowym →