← Postępowanie sądowe XIX i XX wieku

L2

zdanie odrębne

votum separatum · głos odrębny · odrębne stanowisko sędziego

ang. dissenting opinion

votum separatum (łaciński)

Odrębne stanowisko członka składu orzekającego, który nie zgadza się z rozstrzygnięciem lub jego uzasadnieniem, zgłoszone przy naradzie i głosowaniu i zaznaczone przy podpisie orzeczenia; dopuszczalne w procedurach kolegialnych, niekiedy z prawem przedstawienia umotywowania na piśmie.

— Metadana okres/system: orzekanie kolegialne (cywilne i karne). Instytucja właściwa składom wieloosobowym; przegłosowany sędzia lub ławnik może zgłosić zdanie odrębne przy podpisywaniu orzeczenia. W procedurach zaborczych (niemieckiej i austriackiej) obowiązywała tajemnica narady (Beratungsgeheimnis) i zdanie odrębne było niedopuszczalne; w prawie polskim wprowadził je dopiero KPK z 1928 r., a następnie przewidywały je KPC i KPK okresu PRL.

Źródło: KPK z 19 III 1928 r. (wprowadzenie zdania odrębnego w prawie polskim); KPC z 29 XI 1930 r.; KPC z 17 XI 1964 r. i KPK z 19 IV 1969 r. (votum separatum przy naradzie i głosowaniu składu). W procedurach zaborczych (niem. ZPO/StPO 1877, austr. ZPO 1895 i StPO 1873) niedopuszczalne wskutek tajemnicy narady.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: orzeczenia

Powiązania w innych słownikach

Otwórz w eksploratorze grafowym →