← Prawo cywilne XIX i XX wieku

miejsce spełnienia świadczenia

locus solutionis · Erfüllungsort · locus debiti

ang. place of performance

Erfüllungsort / Leistungsort (niemiecki)

— BGB § 269 — Leistungsort: w razie braku oznaczenia — siedziba dłużnika; przy świadczeniach pieniężnych — siedziba wierzyciela. Code Napoléon/Code civil 1804 (obowiązujący obok KCKP) — analogicznie. KC 1964 art. 454 — w braku oznaczenia: u wierzyciela (świadczenie pieniężne) lub u dłużnika (inne); siedziba przedsiębiorstwa, jeżeli świadczenie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Źródło: Code Napoléon/Code civil 1804 obowiązujący w Królestwie Polskim obok KCKP; BGB § 269; KZ 1933; KC 1964 art. 454

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q1816001

Otwórz w eksploratorze grafowym →