← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L5

pełnoletność

maioritas aetatis · Volljährigkeit

ang. majority (age of majority)

Volljährigkeit / majorité (niemiecki; francuski)

Stan osiągany z określonym wiekiem, zwykle pociągający za sobą pełną zdolność do czynności prawnych (z wyjątkami).

— Klasyczna granica wieku dla pełnej zdolności do czynności prawnych. Granice ewoluowały: rzymska 25 lat (lex Plaetoria) — wieki średnie 25 albo 21 — XIX w. zwykle 21, później 18. Code civil art. 488 — majorité od 21 lat (w Francji obniżona do 18 ustawą z 5 VII 1974 r.). ABGB — Volljährigkeit od 24 r.ż.; granicę obniżono z 24 do 21 lat ustawą z 6 II 1919 r. (StGBl. 1919 Nr. 96), ostatecznie do 18. BGB § 2 — Volljährigkeit od 18 r.ż. (zmienione z 21 r.ż. ustawą z 31 VII 1974 r.). KC 1964 art. 10 — pełnoletnim jest osoba, która ukończyła lat osiemnaście; pełnoletność uzyskuje też małoletni przez zawarcie małżeństwa.

Źródło: Code civil art. 488; ABGB; BGB § 2; KC 1964 art. 10

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo osobowe

Odpowiedniki zewnętrzne: Q18000

Otwórz w eksploratorze grafowym →