służebność rybołówstwa

servitus piscandi · Fischereirecht

ang. servitude of fishing

servitus piscandi / Fischereirecht (łaciński; niemiecki)

Szczegółowy typ służebności gruntowej określający sposób korzystania z nieruchomości obciążonej zgodnie z potrzebami nieruchomości władnącej.

— Klasyczna servitus piscandi. ABGB § 477 — Fischereiservitut. W tradycji niemieckiej regulowana ustawami branżowymi krajów związkowych (m.in. pruskimi). W Galicji — ustawa z 21 IV 1885 r. o rybołówstwie. W II RP ustawa z 7 III 1932 r. o rybołówstwie. KC 1964 — możliwa jako służebność gruntowa, regulowana także ustawą z 18 IV 1985 r. o rybactwie śródlądowym.

Źródło: ABGB § 477; ustawodawstwo rybackie państw niemieckich; ustawa galicyjska 1885 r.; ustawa 1932 r.; KC 1964

Pojęcia nadrzędne

służebność eksploatacyjna gruntu

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rzeczowe

Odpowiedniki zewnętrzne: Q1420041

Otwórz w eksploratorze grafowym →