służebność eksploatacyjna gruntu

servitutes exploitationis praedii · Nutzungsdienstbarkeiten · ius pascendi, ius silvae caeduae

ang. servitude of land exploitation

Klasa służebności gruntowych umożliwiających pobieranie naturalnych pożytków z cudzej nieruchomości (drewna, paszy, kruszyw, torfu, ryb) oraz wypasu i innych form eksploatacji gospodarczej.

— Klasyczna podkategoria służebności gruntowych umożliwiających pobieranie pożytków naturalnych z gruntu obciążonego. Klasyczne rzymskie servitutes praediorum rusticorum eksploatacyjne: ius pascendi (wypas bydła), ius silvae caeduae (wycinki lasu), ius cretae eximendae (wydobywania gliny/kredy), ius lapidis eximendi (wydobywania kamienia), ius torrendi (eksploatacji rybnej) — D. 8.3.3. Klasyczna paremia: servitus naturaliter dat fructus rei alienae — służebność naturalnie daje pożytki cudzej rzeczy. Klasyczne historyczne polskie: serwituty pańszczyźniane i pofeudalne — drewno opałowe, drewno budowlane, wypas, gromadzenie torfu — znoszone reformą uwłaszczeniową (ukaz 19 II 1864 r. w Królestwie Polskim, galicyjska 1848 r.); pozostałe utrwalone kontyngenty regulowane orzecznictwem. KC art. 285-295 (ogólne).

Źródło: Servitutes praediorum rusticorum (rzymskie — D. 8.3.3); ukaz 19 II 1864 r. (uwłaszczenie); ustawa galicyjska 1848 r.; KC art. 285-295.

Pojęcia nadrzędne

służebność gruntowa

Pojęcia podrzędne

Kolekcja: prawo rzeczowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →