← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L7

służebność pastwiskowa

servitus pascendi · ius pascendi · Weiderecht

ang. servitude of pasturage

servitus pascendi / Weiderecht (łaciński; niemiecki)

Szczegółowy typ służebności gruntowej określający sposób korzystania z nieruchomości obciążonej zgodnie z potrzebami nieruchomości władnącej.

— Klasyczna servitus pascendi pecoris (rzymskie korzenie). ABGB § 477 — Weiderecht jako Servitut wyliczona; centralna w Galicji XIX w. ALR pruski — analogiczne uprawnienia chłopskie. Patent cesarski z 5 VII 1853 r. o uregulowaniu i wykupieniu praw do drzewa, paszy i innych pomocniczych użytków leśnych — proces indemnizacyjny ciągnął się do końca XIX w. KC 1964 art. 285-295 — bez odrębnego wyliczenia, jako jedna z dopuszczalnych treści służebności gruntowej.

Źródło: ABGB § 477; ALR; patent cesarski 5 VII 1853 r.; KC 1964 art. 285-295

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rzeczowe

Odpowiedniki zewnętrzne: Q2143922

Otwórz w eksploratorze grafowym →