← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L7servitus silvae · Forstdienstbarkeit
ang. forest servitude
Forstservitut / Holzungsrecht (niemiecki)
— Klasyczna kategoria serwitutów wiejskich. ABGB § 477 — Holzungsrecht (jedna z wiejskich służebności gruntowych) z prawem zbierania i wycinki; § 478 wylicza służebności osobiste. ALR i BGB — analogiczne instytucje. W Galicji patent cesarski z 5 VII 1853 r. o regulacji i wykupie praw do drewna, paszy i innych użytków leśnych — likwidacja serwitutów leśnych przez wykup; proces ciągnął się do schyłku XIX w. (komisje serwitutowe). Istotny przedmiot sporów chłopsko-pańskich. KC 1964 — bez odrębnego wyliczenia, jako możliwa treść służebności gruntowej.
Źródło: ABGB §§ 477-478; ALR; patent cesarski 5 VII 1853 r.; KC 1964 art. 285-295
Kolekcja: prawo rzeczowe