← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4subrogatio realis
ang. real subrogation
— Zastąpienie składnika majątku przez inny w wyniku transformacji prawnej (zbycia, zniszczenia z odszkodowaniem, przetworzenia) przy zachowaniu przynależności do tej samej masy majątkowej. Klasyczna rzymska zasada pretium succedit in locum rei et res in locum pretii — cena wstępuje w miejsce rzeczy i rzecz w miejsce ceny (D. 20.1.13.1, D. 6.1.65). Pandektystyka — dingliche Surrogation jako konstrukcja doktrynalna o zastosowaniu w prawie spadkowym i rzeczowym. Code civil — subrogation réelle wzmiankowana w art. 1301 (subrogation conventionnelle), zasada surogacji rzeczowej rozwinięta orzeczniczo. ABGB §§ 1041-1042 — zwrot kosztów i wartości jako forma surogacji. BGB § 2041 — gemeinschaftliches Vermögen (surogacja w społeczności spadkowej); § 1418 (małżeńska wspólność majątkowa); § 718 (spółka). KC: art. 32 § 1 KRO i art. 33 KRO — surogacja w ustroju wspólności małżeńskiej (co nabyto w zamian za przedmiot majątku osobistego, należy do tego majątku); art. 1064 § 1 KC — surogacja w masie spadkowej; art. 405 i n. KC — bezpodstawne wzbogacenie (surogacja jako podstawa wydania korzyści). Klasyczne zastosowania: wspólność majątkowa małżeńska, masy odrębne (spadek, gospodarstwo rolne, majątek przedsiębiorstwa), powiernictwo, fundacja prywatna.
Źródło: Pretium succedit in locum rei (rzymskie — D. 20.1.13.1, D. 6.1.65); BGB §§ 718, 1418, 2041; KC art. 1064 § 1; KRO art. 32-33.
Kolekcja: część ogólna prawa cywilnego