← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L5

szkoda na osobie

damnum in persona · Personenschaden · Körperschaden

ang. personal injury

Uszczerbek wynikły z naruszenia integralności fizycznej lub zdrowia poszkodowanego; obejmuje zarówno wymiar majątkowy (koszty leczenia, utrata zarobków, renta na pokrycie wydatków zwiększonych z tytułu inwalidztwa), jak i niemajątkowy (zadośćuczynienie za doznaną krzywdę, ból, cierpienie).

— Hasło obejmuje: (1) konstrukcję polską art. 444 KC — w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie koszty wynikłe z tego (leczenie, lekarstwa, pielęgnacja), a w razie pełnej lub częściowej utraty zdolności do pracy — także rentę; (2) art. 446 KC: w razie śmierci poszkodowanego najbliższym członkom rodziny przysługują roszczenia (koszty pogrzebu, renta alimentacyjna); (3) szczególne sytuacje: szkoda prenatalna, szkoda dziecka (możliwość dochodzenia po urodzeniu), szkoda wynikła z zarazenia lub niewłaściwego leczenia; (4) zadośćuczynienie pieniężne za krzywdę — art. 445 § 1 KC, kwoty oparte na orzecznictwie SN, uwzględniające stopień bólu, czas trwania, długoterminowe skutki; (5) renta z tytułu szkody na osobie — art. 444 § 2: alimentacyjna (pokrycie zwiększonych potrzeb) lub kompensacyjna (utrata dochodów); waloryzacja art. 907 KC; (6) zbieg roszczeń: poszkodowany może żądać odszkodowania, renty i zadośćuczynienia jednocześnie; (7) szczególne reżimy: szkoda komunikacyjna (ubezpieczenie OC), szkoda w pracy (odpowiedzialność pracodawcy), szkoda lekarska.

Źródło: KC art. 444-446, 448, 907; KZ 1933 art. 161-166; BGB §§ 842-847; ABGB §§ 1325-1327

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część ogólna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q178616

Otwórz w eksploratorze grafowym →