umowa kredytu

contractus crediti · Kreditvertrag · mutuum (cz. zbliżona)

ang. credit contract

Bank stawia kwotę do dyspozycji na cel i czas; kredytobiorca zwraca kapitał z odsetkami i prowizją.

— Bank stawia kwotę do dyspozycji na cel/czas; kredytobiorca zwraca kapitał z odsetkami i prowizją. Kluczowe są warunki uruchomienia, kontrola wykorzystania, zabezpieczenia i tryb wypowiedzenia. Specyficzny typ umowy bankowej, niewystępujący jako odrębny w klasycznych kodyfikacjach (Code civil, ABGB, BGB regulowały tylko Darlehen jako pożyczkę).Polska — pierwsza regulacja w prawie bankowym z 31 I 1989 r. Różni się od pożyczki: bank zachowuje kontrolę nad wykorzystaniem środków zgodnie z celem kredytowania.

Źródło: Prawo bankowe z 31 I 1989 r.

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q1787091 · 1000001088560

Otwórz w eksploratorze grafowym →