← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L6kontrakt o remont
ang. renovation contract
— Klasyczna kategoria praktyki obrotu — umowa, której przedmiotem jest wykonanie prac remontowych w obiekcie budowlanym (mieszkaniu, lokalu użytkowym, budynku). Pojęcie szczególne, ulokowane na pograniczu umowy o dzieło (KC art. 627), umowy o roboty budowlane (KC art. 647) i umowy o świadczenie usług (KC art. 750). Klasyczne rzymskie analogie — locatio conductio operis (klasyczna umowa o wykonanie dzieła) i locatio conductio operarum (umowy o świadczenie usług); odróżnienie zależało od tego, czy chodzi o rezultat (locatio operis) czy o pracę (locatio operarum). Pandektystyka XIX w. zachowała tę dystynkcję jako Werkvertrag (umowa o dzieło) i Dienstvertrag (umowy o świadczenie usług). BGB §§ 631-651 (Werkvertrag), §§ 611-630 (Dienstvertrag); BGB nie zawiera odrębnej kategorii "umowy o remont", traktując ją jako podtyp Werkvertrag (gdy chodzi o konkretny rezultat). Polski KC 1964 — nie zawiera odrębnej regulacji "umowy o remont", ale dopuszcza ją w ramach swobody kształtowania treści umów; w praktyce stosowane są analogicznie przepisy o umowie o dzieło (KC art. 627-646) lub umowie o roboty budowlane (KC art. 647-658). Polska konstrukcja umowy o remont: (1) PODSTAWA PRAWNA — swoboda kształtowania treści umowy; (2) ZAKRES — typowo wykończeniowe, malarskie, instalacyjne, modernizacyjne (bez ingerencji w konstrukcję obiektu); (3) STRONY — zlecający (właściciel, najemca, członek spółdzielni) + wykonawca (przedsiębiorstwo, rzemieślnik, osoba fizyczna); (4) ŚWIADCZENIE GŁÓWNE — wykonanie prac remontowych zgodnie z umową, projektem, kosztorysem; (5) ŚWIADCZENIE WZAJEMNE — wynagrodzenie pieniężne (klasyczne wynagrodzenie ryczałtowe lub kosztorysowe); (6) FORMA — typowo pisemna, szczególnie przy wartościach większych; (7) ODPOWIEDZIALNOŚĆ — za niewykonanie lub nienależyte wykonanie (KC art. 471), gwarancja jakości (KC art. 577 odpowiednio), rękojmia za wady. Polskie odróżnienie umowy o remont od pokrewnych: (1) UMOWA O DZIEŁO — KC art. 627: gdy chodzi o konkretny rezultat (np. wykonanie konkretnych prac wykończeniowych); zazwyczaj umowa o remont stanowi podtyp umowy o dzieło; (2) UMOWA O ROBOTY BUDOWLANE — KC art. 647: gdy zakres prac jest większy, obejmuje konstrukcyjne ingerencje, wymaga zatwierdzenia projektowego; (3) UMOWA O ŚWIADCZENIE USŁUG — KC art. 750: gdy chodzi o trwałe usługi konserwacyjne (różnica: dzieło vs usługa); (4) UMOWA WZAJEMNA — świadczenia ekwiwalentne. Polskie cechy: (1) HYBRYDOWY CHARAKTER — łączy elementy umowy o dzieło (rezultat — wyremontowane mieszkanie) i umowy o roboty budowlane (proces — szereg prac wykonywanych w czasie); (2) RÓŻNICOWANIE TERMINOWE — KC art. 568 (rękojmia za wady): krótszy termin dla rzeczy ruchomych, dłuższy dla wad budynku; (3) GWARANCJE — typowo zastrzegane umownie, niezależne od ustawowej rękojmi; (4) KARY UMOWNE — KC art. 483-485: częste zastrzeżenie za zwłokę; (5) STAN PRAWNY DO 1989 R. — dla nieruchomości, lokali i ich remontów znaczenie miały przede wszystkim dekret z 11 X 1946 r. — Prawo rzeczowe, ustawa z 28 V 1957 r. o wyłączeniu spod publicznej gospodarki lokalami domów jednorodzinnych i lokali w domach spółdzielni mieszkaniowych oraz KC 1964 w brzmieniu obowiązującym do 1989 r.; w odniesieniu do zasobów spółdzielczych — ustawa z 16 IX 1982 r. — Prawo spółdzielcze (Dz.U. Nr 30, poz. 210) i akty wcześniejsze. Polskie typy umów o remont: (1) REMONT MIESZKANIA Z WYKONAWCĄ; (2) REMONT LOKALU UŻYTKOWEGO; (3) REMONT W TRAKCIE NAJMU — KC art. 681-682: szczególne reguły dotyczące zwrotu nakładów; (4) REMONT W SPÓŁDZIELNI — ustawa z 16 IX 1982 r. — Prawo spółdzielcze.
Źródło: Locatio conductio operis/operarum (rzymskie); pandektystyka XIX w. (Werkvertrag/Dienstvertrag); BGB §§ 611-651; dekret z 11 X 1946 r. — Prawo rzeczowe; ustawa z 28 V 1957 r.; ustawa z 16 IX 1982 r. — Prawo spółdzielcze (Dz.U. Nr 30, poz. 210); KC 1964 art. 627-658, 750.
Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań