umowa zlecenia

mandatum · Auftragsvertrag · locatio operarum (cz. zbliżona)

ang. mandate contract (zlecenie)

mandatum / Auftrag / mandat (łaciński; niemiecki; francuski)

Zobowiązanie przyjmującego zlecenie do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie; w braku odmiennej umowy odpłatne.

— Klasyczne mandatum. Code Napoléon art. 1984-2010 — mandat (z zasadą bezpłatności). ABGB §§ 1002-1034 — Bevollmächtigungsvertrag. BGB §§ 662-674 — Auftrag (bezpłatny) z odróżnieniem od Geschäftsbesorgungsvertrag (odpłatny, § 675). KZ 1933 art. 498-516. KC 1964 art. 734-751 — przez umowę zlecenia przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie; w braku odmiennej umowy zlecenie jest odpłatne (art. 735).

Źródło: Code Napoléon art. 1984-2010; ABGB §§ 1002-1034; BGB §§ 662-674; KZ 1933 art. 498-516; KC 1964 art. 734-751

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q566889 · 1009347

Otwórz w eksploratorze grafowym →