umowy licencyjne i praw niematerialnych

umowa licencyjna i praw niematerialnych

ang. licence and intangible rights contracts

Udzielenie upoważnienia do korzystania z dobra niematerialnego (utwór, znak, wynalazek) w oznaczonych polach eksploatacji. Określa wyłączność lub jej brak, terytorium, czas, możliwość sublicencji i wynagrodzenie (royalty/ryczałt). W licencji znakowej występuje nadzór jakości.

— Kategoria umów dotyczących dóbr niematerialnych — utworów, znaków towarowych, wynalazków, wzorów przemysłowych. Centralna konstrukcja: licencjodawca udziela licencjobiorcy upoważnienia do korzystania z dobra niematerialnego w oznaczonych polach eksploatacji na oznaczonym terytorium, na oznaczony czas, z możliwością lub zakazem sublicencji, za wynagrodzeniem (royalty od użycia lub ryczałt). Niemiecki UrhG §§ 31-44, francuski Code de la propriété intellectuelle. Wszystkie kontynentalne kodyfikacje cywilne (BGB, ABGB, Code civil, KC) pozostawiają licencje w prawie własności intelektualnej, nie regulując ich w prawie zobowiązań — to charakterystyczne odstąpienie od zasady kompleksowej regulacji umów w kodeksie cywilnym.

Źródło: UrhG §§ 31-44; Code de la propriété intellectuelle

Pojęcia nadrzędne

umowa

Pojęcia powiązane

Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań

Otwórz w eksploratorze grafowym →