← Prawo cywilne XIX i XX wieku

umowy ubezpieczenia

umowa ubezpieczenia

ang. insurance contracts

Versicherungsvertrag (niemiecki)

— Ubezpieczyciel spełnia świadczenie przy zajściu wypadku, ubezpieczający płaci składkę; dzieli się na majątkowe i osobowe; istotne są przesłanki odmowy i regres. Pierwsza pełna regulacja: niemiecki Versicherungsvertragsgesetz z 30 V 1908 r. — pierwowzór dla regulacji europejskich. Polska — rozporządzenie Prezydenta RP z 26 I 1928 r. o kontroli ubezpieczeń, ustawa z 28 III 1952 r. o ubezpieczeniach państwowych (regulująca m.in. organizację Państwowego Zakładu Ubezpieczeń). KC 1964 art. 805-834 — szczegółowa regulacja umowy ubezpieczenia.

Źródło: Versicherungsvertragsgesetz 1908; rozp. Prezydenta RP z 26 I 1928 r. o kontroli ubezpieczeń; ustawa z 28 III 1952 r. o ubezpieczeniach państwowych; KC 1964 art. 805-834

Kolekcja: część szczególna prawa zobowiązań

Odpowiedniki zewnętrzne: Q1586573 · 3810834

Otwórz w eksploratorze grafowym →