← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4amotio ramorum et radicum · Beseitigung überhängender Äste und Wurzeln
ang. removal of branches and roots from a neighbouring immovable
— Uprawnienie właściciela nieruchomości do usunięcia korzeni i obcięcia gałęzi drzew rosnących na nieruchomości sąsiedniej, lecz przekraczających granicę — klasyczne rzymskie ius secandi. Klasyczna rzymska konstrukcja: D. 43.27.1 — interdictum de arboribus caedendis — pretorski interdykt pozwalający właścicielowi usunąć gałęzie zwisające na jego grunt z wysokości poniżej 15 stóp (klasyczna miara ochrony przed cieniem i zatamowaniem dostępu). Klasyczna paremia: ramus eius arboris, qui in alienum agrum protendit, eum cuius est, succidere licet (Ulpian). Pandektystyka — Selbsthilferecht (prawo samopomocy) na krawędzi prawa sąsiedzkiego. Code civil art. 673 — celui sur la propriété duquel avancent les branches des arbres du voisin peut contraindre celui-ci à les couper; on peut aussi couper soi-même les racines. ABGB § 422 — Recht des Nachbarn, fremde Wurzeln i Zweige zu schneiden. BGB § 910 — Selbsthilferecht des Eigentümers (po wezwaniu z odpowiednim terminem usunięcia). KC art. 150 — właściciel gruntu może obciąć i zachować dla siebie korzenie przechodzące z sąsiedniego gruntu; to samo dotyczy gałęzi i owoców zwieszających się z sąsiedniego gruntu, jednakże w wypadku gałęzi właściciel powinien uprzednio wyznaczyć sąsiadowi odpowiedni termin do ich usunięcia. Klasyczne przesłanki ius secandi: 1) gałęzie/korzenie pochodzą z drzewa rosnącego na sąsiednim gruncie; 2) przekraczają rzeczywistą granicę (a nie strefa nad granicą); 3) dla gałęzi — wymóg uprzedniego wezwania sąsiada do ich usunięcia (lex specialis); 4) dla korzeni — możliwość samopomocy bez wezwania (mniej widoczne, samowolne wnikanie).
Źródło: Ius secandi, interdictum de arboribus caedendis (rzymskie — D. 43.27.1); Code civil art. 673; ABGB § 422; BGB § 910; KC art. 150.
Kolekcja: prawo rzeczowe