← Prawo cywilne XIX i XX wieku
L4arbores et frutices in limite · Bäume und Sträucher an der Grenze
ang. trees and shrubs on the boundary of an immovable
— Specjalny reżim prawny dla roślin (drzew, krzewów) rosnących na granicy nieruchomości lub w jej bezpośredniej bliskości — kwestia własności, pobierania pożytków, obowiązków utrzymania. Klasyczna rzymska arborum confinium — drzewa graniczne; klasyczna paremia arbor in confinio sita communis est (D. 47.7.6.2) — drzewo na granicy jest wspólne; pożytki dzielono per capita. Klasyczne odróżnienie: 1) drzewa rosnące zupełnie na jednej działce — własność tego właściciela; 2) drzewa rosnące pniem na samej granicy — wspólne (współwłasność po połowie); 3) drzewa rosnące korzeniami na obie strony — dyskusyjne. Pandektystyka — Grenzbäume jako szczególna kategoria. Code civil art. 670 — drzewa graniczne wspólne, każdy współwłaściciel może żądać podziału lub usunięcia; art. 671 — minimalne odległości od granicy (1,5 m / 0,5 m). ABGB § 421 — Eigentum an Gewächsen; § 422 — Grenzbäume. BGB §§ 910 (gałęzie i korzenie z sąsiedniej nieruchomości — ius secandi), 923 — Grenzbäume (gemeinschaftliches Eigentum). KC art. 148 — owoce spadłe z drzewa na sąsiedni grunt stanowią pożytki tej nieruchomości, na której drzewo rośnie; art. 149 — można wejść na sąsiednią działkę w celu zebrania owoców (po uprzedzeniu); art. 150 — usunięcie gałęzi i korzeni przekraczających granicę na własny koszt sąsiada (po wcześniejszym wezwaniu); art. 151 — wspólne urządzenia graniczne (mury, płoty); art. 152 — wspólne pożytki z drzew na granicy.
Źródło: Arbor in confinio sita communis est (rzymskie — D. 47.7.6.2); Code civil art. 670-671; ABGB §§ 421-422; BGB §§ 910, 923; KC art. 148-152.
Kolekcja: prawo rzeczowe