← Prawo cywilne XIX i XX wieku

L5

wygaśnięcie użytkowania wieczystego

extinctio usus fructus perpetui · Erlöschen des Erbnutzungsrechts

ang. extinction of perpetual usufruct

Ustanie prawa użytkowania wieczystego wskutek upływu czasu, na jaki je ustanowiono, rozwiązania umowy, wywłaszczenia lub innych przyczyn ustawowych.

— KC 1964 art. 240 — wygaśnięcie z upływem czasu, na jaki ustanowiono, oraz w drodze rozwiązania umowy w razie korzystania niezgodnego z celem. Również przez zrzeczenie się i wywłaszczenie. Po wygaśnięciu — budynki wzniesione przez użytkownika wieczystego stają się własnością właściciela gruntu z obowiązkiem wynagrodzenia (KC 1964 art. 241).

Źródło: KC 1964 art. 240-241

Pojęcia nadrzędne

Pojęcia podrzędne

Pojęcia powiązane

Kolekcja: prawo rzeczowe

Otwórz w eksploratorze grafowym →